Salsa Festival Marrakech - Oktober 2009

Home

Uit Limburg gingen Naomi, Khalid, Lize, Karim, Kurt, John, Jane, Leonne, Arjen en Cas naar Marrakech. Omdat er buiten de salsa op het festival ook heel veel moois te zien en beleven is in Marrakech zelf, kozen we er voor om de eerste en laatste dagen in Marrakech door te brengen. Het groepje van Lize huurden weer een appartement in de buurt van het festival, en daarnaast een auto voor maximale mobiliteit.

Op het vliegveld van Marrakech stonden de taxichauffeurs ons al handenwrijvend te verwelkomen, maar voor 20 dirham (€ 1,80) pp pakten we de stadsbus die ons bijna rechtstreeks op het Jemaa el Fna plein dropte. Een oud mannetje toonde ons visitekaartjes voor hotel Fantasia dat er op de foto's redelijk uitzag, dus wij met hem 2 straten verder gelopen. Daar aangekomen bleek het er van binnen heel mooi uit te zien, met een mooie patio en overal bewerkte en beschilderde muren, pilaren en deuren. Leonne wou hier gelijk blijven wonen, zo mooi. Dit werd dus ons hotel voor de komende 2 dagen. Op het dakterras aanschouwden we de zonsondergang, en hoorden we de oproep tot het avondgebed van de verschillende minaretten om ons heen. Erg sfeervol op zo'n eerste avond. Inmiddels toch wel hongerig trokken we de stad in en pakten bij de eerste de (niet zo) beste snackbar 3 pizza's. Bij sinaasappelperswagentje #40 nam ik een glas verse jus, waar na lang aandringen van de perser ook wat grapefruitsap inmocht. Van mijn 50 dirham kreeg ik 10 terug, waar ik eigenlijk niet bij stilstond, tot Arjen mij wees op een heel klein bordje waarop stond dat de jus 3 dirham was. Ik terug en toen kreeg ik zowaar 25 dirham extra terug. Wat bleek, de grapefruit was 15 dirham. Na duidelijk te maken dat ik daar niet om gevraagd had, en niet eerder wegging totdat ik de rest van mijn geld ook terughad kreeg ik inderdaad het resterende geld ook terug. Het blijft opletten.

De volgende ochtend was het ontbijt maar so-so, dus zelf croissantjes erbij gehaald. De thee was mierzoet (lokale specialiteit) en de de jus d'orange was zo goed uitgeperst dat je de schil weer proefde. Omdat iedereen zo zijn eigen aandachtspunten had, allemaal apart de stad gaan verkennen, we kwamen elkaar desondanks toch verschillende keren tegen, wat op den duur hilarische taferelen opriep. Ik zag oa. het paleis Badii, midden in de stad. Die avond aten we aanzienlijk beter. Via de mail hadden we gehoord van een pre-pre party aan het zwembad waar het riond een uur of 9 nog heel rustig was. Een aantal duitse gasten dansten rond een iPod met wekkerradio boxjes. Hmmmm... Tegen tienen kwam er zowaar een DJ met laptop, subwoofer en 2 satellietboxjes, een hele verbetering maar toch een povere vertoning voor een officieel aangekondigde party. Het was wel wat drukker geworden en de dansers waren zonder uitzondering van goed nivo, er zaten zelfs enkele artiesten bij van het festival. Minpuntje was wel dat mijn eerste glas rum ook gelijk het laatste was dat ze hadden achter de bar.

Donderdag overdag deed iedereen zijn eigen ronde door Marrakech, in een klein achteraf steegje vond ik een jongen die hele mooie kistjes met ingelegde kamelenbeenderen maakte, maar dat ik op dat moment niet wou kopen omdat ik de prijzen nog niet wist. Omdat je in Marrokko alleen in de grote steden drank kunt kopen eerst nog 2 km gelopen naar een verborgen supermarktje, dat bijna alleen maar drank had, zodat ik de komende dagen in ieder geval vooruit kon. Op tijd vertrok ik naar het appartementencomplex waar we tijdens het festival zouden verblijven, om niets van de pool party te missen. Het restaurant had sinds gisteren geen rum bijgekocht, want dat deden ze altijd op vrijdag, en John had net het laatste bier opgedronken, dus dat was ook al op. De DJ deze middag had serieus apparatuur bij, komplete mixtafels en gigantische boxen, je kon goed horen dat het hier te doen was. Rond het zwembad werd er overal gedanst, rueda, LA, cubaans, alles door elkaar, op blote voeten of flipflops. Werd het je te warm dan liet je je gewoon in het zwembad vallen. Bij het invallen van de duisternis moest de muziek uit, en aten we een pizza bij het zwembad.

Die avond was de echte pre-party, in een zaaltje met vloerbedekking waar ze parket overheen gelegd hadden. Het was er niet te harden zo heet en vochtig, en met een knal sprong een hele lengte parket planken omhoog. Terwijl wij doordansten kwam een ploeg timmermannen aan de zijkant een stuk vloer afbreken om de spanning van de vloer af te halen. De muziek was fantastisch, dat is eigenlijk bij alle festivals wel dat ze zeer goede DJs hebben, als je tenminste van mambo/LA style houdt. Met een van de laatste taxibusjes gingen we naar het appartementencomplex om te slapen.

Vrijdagochtend haalde ik croissantjes voor iedereen, ik wist nog waar de supermarkt lag en was toch vroeg op. Dit werd een echte relaxdag, want pas 's middags laat zou er weer een pool party zijn. We grepen de gelegenheid aan om veel baantjes te zwemmen en toch nog een keer naar de stad te gaan waar veel meer te zien was. Leonne was langs allemaal ambachtelijke smederijen geweest en had een handgesmede schaar van 50 cm lang gekocht. Bij terugkomst had de bar nog steeds geen drank gehaald, maar waren we voorbereid met eigen flesjes zelfgemixte rum cola in een stevige verhouding.

Vrijdagavond was het eerste grote feest, met vooral lokale showgroepen die lieten zien dat ze heel goed meedraaiden in de salsa show wereld. Een show salsa acrobatico was echt opzienbarend, een stevige danser en zijn heel iele partner lieten veel indruk achter. Omdat zij ook 2 workshops zouden verzorgen heb ik de hele avond gezocht naar een kleine en magere danspartner om het maximale uit die workshops te halen. Imane, een jonge marokkaanse van rond de 1 m 50, en tegen de 40 kg die had er wel zin in, dus dat was geregeld. Het feest speelde zich af in 2 gigantische aan elkaar verbonden zalen, deze keer met goede airco. Drank bestellen was lachen, eerst moest je in een lange rij wachten tot je kon betalen, dan werd jouw aankoop op 2 briefjes geschreven, daarvan kreeg jij er 1 mee, waarmee je 2 meter verder bij 1 barmedewerker je drankje kreeg, terwijl er nog 3 werkeloos toekeken omdat de kassa de bottleneck was. Desondanks slaagden we er toch in om het water en de cola volledig op te drinken. Bij het teruglopen naar het appartement viel ons op hoe mooi de opgaande zon door de palmbomen scheen.

Videos


Melissa Fernandez &
Luis Vasquez

Dave Paris & Zoe

Tumbo y Tumbao



Gelukkig haalde vandaag iemand anders de croissantjes en kon ik nog redelijk uitslapen tot half 10. Er waren zaterdag 5 workshops parallel, 5 uur achter elkaar met een pauze rond 13:00. Ik deed salsa acrobatico, chacha, enkele keren partnerwork, echt een stevig programma. Bij de salsa acrobatico was het lachen met Imane, ik moest haar vanaf de grond omhoogtrekken terwijl zij tegelijkertijd omhoog sprong, met uiteindelijk doel dat ze op mijn schouder zou terechtkomen. Het ging zo makkelijk dat iedereen wel even met Imane wilde oefenen om de techniek te snappen voordat ze met hun (vaak iets zwaardere) eigen partner een poging gingen wagen.

's Avonds was ik als eerste gedouched en ging even liggen terwijl de anderen gingen douchen. Dat moet je nooit doen. Toen ik wakker werd vroeg ik me af waarom het zo rustig en donker was. Een blik op de klok deed me realiseren dat ik de shows en een deel van het feest gemist had. Als een raket rende ik naar het festival toe, waar de eersten het feest alweer verlieten. Goed uitgerust speelde ik het die avond weer klaar om het feest bijna als laatste te verlaten. Vermeldingswaardig was de aparte zoukzaal, waar niemand een figuur deed maar er alleen maar innig ineengestrengeld lichtjes bewogen werd. Daar sta je dan met 40 lessen zoukervaring... maar dit was ook wel erg lekker.

Enthousiast door mijn acrobatico avontuur deed op zondag nu bijna onze gehele groep mee aan die workshop. Aan het einde van de les konden we het allemaal en legden het vast op video. Aan het einde van de dag was het erg gezellig in de lobby van het congres. Ik kocht daar 10 CDs met salsamuziek voor festivals en congressen, inderdaad heerlijke muziek.

In de Nikki Beachclub was de afsluitingsparty, iedereen moest in het wit gekleed. Hier was de drank weer eens schrikbarend duur, € 10 voor een gewone cola, en € 12 voor een bacardi-cola, daar moet ik nog altijd aan wennen. Water was slechts € 3, maar dat was na een uur al op. Logistiek is dus niet een van de sterke punten in de Marrakech club scene... Het dansen dan weer wel, en de sfeer ook. Jane (1,95 m) vroeg Luis Vasquez (1,60 m) ten dans, hij moest springen om haar rond te draaien. Om 05:00 ging het laatste busje terug naar het appartment. Daar stonden de eerste mensen al klaar om naar het vliegveld gebracht te worden, om 09:00 moesten ze vliegen. Brrrrrr.

Maandag kwam maar traag op gang, en we verkasten naar ons hotel in Marrakech. Er was nog sprake van een afterparty, maar dat viel wel mee, het werd gewoon een relaxte dag en avond ontspannen. Zo ook dinsdag toen ben ik nog terug geweest naar de maker van het mooie kistje. Hij had echter door hoe graag ik het wou, dus kwamen we qua prijs niet overeen. En toen was het al weer tijd voor de terugreis...

Foto's door Cas, Lize (laatste 2)en Leonne (salsa acrobatico).

Heb je aanvullende foto's, mail ze naar Cas.